نشستم تا آنجا که نيامدي!!!
خود را مهمان يک فنجان قهوه کردم...
صبر ديرش شد رفت...
اما هنوزم منتظرت بودم...!!!
قهوه هم چه ميزبان کم طاقتي ست!
او هم رفت...!
ساعت هم ديرش شد...
تند و تند دور خودش مي چرخيد...
اما هنوزم منتظرت بودم!!!
شايد فنجاني قهوه دوباره تنهايي ام را پر کند...!!!
اما جاي لبخند تو را
چه چيزي مي تواند پر کند...!!!

نظرات شما عزیزان:
|